De kersenboom van mijn moeder

Mijn moeder is onlangs 84 jaar geworden. Maar het laatste jaar zijn voor haar en haar omgeving erg heftig geweest. Ouder worden betekent ook langzaam steeds meer zelfstandigheid inleveren. En je overleveren aan de zorg van familie en de thuiszorg. Tijdens een van de dagelijkse bezoekjes aan mijn moeder vertelde ze mij het volgende verhaal.

Mijn moeder is geboren in het Heiland in Breedeweg in 1938. Als jongste van het gezin met 9 kinderen. Opgroeien gebeurde in de naoorlogse jaren. Men leefde van wat het land te bieden had. Eigen groente uit de moestuin en wat eigen varkens, koeien en kippen. Geld was een schaars goed.

Als je in die tijd als kind iets “nieuws” wilde was dat in de meeste gevallen een afdankertje van iemand anders. Zo ook de pop van mijn moeder. Ze had hem gezien bij een tante waar een nichtje er mee had gespeeld. Na lang zeuren werd er een deal gesloten tussen de ouders en verwisselden er 7 pakjes boter en een pop van eigenaar. Het was een grote pop met een porseleinen gezicht. Mijn moeder was dolgelukkig. Tot het moment dat ze hem liet vallen en de ogen eruit vielen. In Nijmegen kon de reparatie worden uitgevoerd maar na de reparatie keek de pop “anders” uit haar ogen.

Zoals gezegd werd in die tijd geleefd van alles wat de natuur te bieden had. Zo stond er ook een mooie kersenboom in de tuin. Mijn moeder herinnert hem zich nog goed. Een mooie boom waar grote gele kersen aan groeiden. Om te voorkomen dat de vogels er met alle kersen vandoor zouden gaan werd de hele buurt uitgenodigd om kersen te komen plukken. Mijn moeder was nog te klein om zelf in de boom te klimmen. En de onderste takken waren al snel leeg. Ondanks waarschuwingen en verboden is ze toch via een ladder de boom ingeklommen. Dat ging een paar keer goed totdat ze haar evenwicht verloor en uit de boom viel. Na een bezoek aan de dokter bleek haar arm te zijn gebroken! Bij thuiskomst was de ladder bij de boom verdwenen en hing haar pop hoog en droog in de boom.

De pop is er nooit meer uit gekomen! Jarenlang heeft hij gefungeerd als herinnering aan het niet luisteren. En als vogelverschrikker…